3/17/09 •

“Laat het hem niet horen, maar ik verzamel echt alles van Joost Veerkamp!” zegt Albert lachend. Aan zijn houten keukentafel drinken we samen een kop thee. Hij noemt zichzelf een vent en een verzamelaar. Aan beide is niks te doen. In het dagelijks leven verzamelt hij muziek. Alles, als het maar goed is. En met goed bedoelt hij eigenheid. Dat is ook wat hij zo waardeert aan het werk van Veerkamp. Het is zeer divers, maar altijd interessant omdat het een eigen karakter heeft. Albert wil het karakter van de kunste- naar in het werk kunnen proeven. In Veerkamps werk proeft hij vooral humor en plezier.
In de uitverkoop kocht hij lange tijd terug ‘Het postzegelalbum van Joost Veerkamp’. Dat was de eerste keer dat hij met het werk van Veerkamp in aanraking kwam. Sindsdien verzamelt hij alles. Nu ja, bijna alles. “Joost
is een beetje een boef, hij verandert tekens wat, of voegt wat aan zijn werk toe en geeft het dan opnieuw uit. En ook dat wil ik hebben.” Hij geeft toe dat hij van sommige uitgaven zelfs meerdere formaten heeft.
Albert weet nog niet zo goed wat hij van dit project in ontwikkeling moet verwachten, “Ik heb er eigenlijk nog niet over nagedacht” zegt hij “ik ben zelf altijd al zoveel plannetjes aan het bedenken, ik laat me nu graag een keer verrassen!”. Hij wil het liefst zo min mogelijk over het project weten maar is, zo zegt hij “wel ontzettend benieuwd”. Het is niet te hopen dat hij elke verandering in dit werk wil bezitten…
“Als je al het werk van Joost Veerkamp op wilt hangen, heb je een paleis nodig.” Aldus Albert Siebelink.